เราก็มีอีกคนหนึ่งที่ไม่มีเวลา เพราะเวลาอันใกล้นี้เราจะต้องทำงานของเราแล้ว แต่ว่าเราก็ได้ไปสัมผัสเชียงดาว บนดอยมูเซอเลยแหละเรามีความสุขมาก แต่คนที่นี่เค้ายังลำบากนะมากด้วยตอนนี้เราก็กำลังจะหาเสื้อกันหนาวและเสื้อยืดไปให้พวกเค้าเพราะมันจำเป็นพร้อมยารักษาโรคและรองเท้าแตะ ถุงเท้าด้วย เราไม่ใช่คนมีตังค์มากหรอก แต่เราเต็มใจช่วย เราเคยขอร้องให้คนมีเงินช่วยนะ แต่เค้าพูดว่าจจะช่วยทำไม เราพูดไม่ออกเลยเสียใจมาก เราเห็นเค้าใช้เงินซื้อเสื้อผ้ากินเที่ยววันละเป็นหมื่นแต่เรื่องแค่นี้ในความรู้สึกเราไม่เล็กน้อยมาก เราอาจจะไม่คิดเหมือนคนอีกหลายคนก็ได้ ในเมื่อสังคมที่เราอยู่มีแต่คนเห็นแก่ตัวและร่ำรวยเงินทองมากมาย แต่พวกเค้ามองชาวเขาเหมือนไม่ใช่เพื่อนรวมโลก เราไม่อยากเห็นคนเห็นแก่ตัวเลย เราอยากให้ทุกคนแบ่งปันและช่วยเหลือกันเหมือนที่เราทำ แต่ในเมื่อสังคมที่เราต้องอยู่คิดยังงี้กัน เราทำเองคนเดียวก็ได้เพราะเราคิดว่าเราทำได้ และมีความสุขกับมันโดยเราไม่หวังแม้คำว่าขอบคุณเห็นพวกเค้ายิ้มเราก็มีความสุขมากสุขอยู่ภายในจิตใจเรา เราอยากออกค่ายอาสานะแต่เสียที่เราไม่มีเวลา แต่เราก็มีใจเต็มร้อยจะช่วยเหลือเพื่อนที่ไม่รู้จักกันเลย โดย : วิลาวรรณ ชามรัตน์ ทะเลหมอก (58.147.9.34) 14/05/2006 09:16 PM |
